Μάνα

Μάνα, κοντά σου νιώθω

ἀσφάλεια καί χαρά!

Πῶς σοῦ ᾽δωσε ὁ  Πλάστης

τόσο ζεστή καρδιά!

Στήν ἀγωνία, στή λύπη,

πάντα θά εἶσαι ἐκεῖ.

Τίποτε δέ μοῦ λείπει,

γλυκιά εἶσαι θαλπωρή.

Χωροῡν στήν ἀγκαλιά σου

ὅλα σου τά παιδιά.

Θάλασσα ἡ ματιά σου,

ἄνοιξη πού γελᾶ.

Ὅλα τά ὀμορφαίνεις,

μερώνεις τήν καρδιά.

Τό δάκρυ πού σταλάζει

τό σβήνεις ἁπαλά.

Μάνα, ἡ εὐωδιά σου

χρυσή εἶναι βελονιά.

Στή μνήμη τῶν παιδιῶν σου

κεντάει τή χαρά.

Δέσποινα Δαμιανίδου

“Ἀπολύτρωσις”, Τεῡχος Φεβρουαρίου 2026