Εἰρηνική χρονιά!

  Μέ πανηγυρικούς ἑορτασμούς ἔρχεται ὁ νέος χρόνος. Ὁ πρῶτος του μήνας προβάλλει γεμάτος προσδοκίες, φορτωμένος ἐλπίδες καί ὁραματισμούς. Κι ὅμως, πίσω ἀπό τά πυροτεχνήματα καί τίς πληθωρικές εὐχές, ὁ κόσμος στενάζει. Οἱ φω­νές τῶν πολέμων δέν σίγησαν. Ματώνει ἀκόμη τό πρόσωπο τῆς γῆς…

   Πῶς νά δώσει κανείς εὐχές, ὅταν ἡ οἰκουμένη σπαράζει; Πῶς νά ἀτενίσει μέ αἰσιοδοξία τό μέλλον, ὅταν βλέπει τά παιδιά νά ξεριζώνονται ἀπό τίς πατρίδες τους, τήν ἐλπίδα νά ἐξορίζεται;

   Κι ὅμως, μέσα στό φρικτό σκοτάδι λάμπει ἕνα φῶς, πού δέν σβήνει. Τό φῶς Ἐκείνου πού γεννήθηκε μέσα στή νύχτα σ’ ἕνα ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Εἶ­ναι ὁ «ἄρχων εἰρήνης» (Ἠσ 9,6), ὁ Ἰησοῦς Χριστός, πού ἦρθε ὄχι μέ ξίφος, ἀλλά μέ ἀγάπη. Ὄχι γιά νά ἐπιβληθεῖ, ἀλλά γιά νά θυσιαστεῖ. Ὄχι γιά νά τιμω­ρή­σει, ἀλλά γιά νά σώσει.

   «Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν» (Ἐφ 2,14), ἀντηχεῖ ἡ φωνή τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὁ Χριστός δέν εἶναι ἁπλῶς εἰρηνοποιός, εἶναι ἡ ἴδια ἡ Εἰρήνη. Ὄχι μιά ἀνθρώπινη συμφωνία, ὄχι παύση πυρός, ἀλλά ἡ ἴδια ἡ εἰρήνη μας μέ τόν Θεό καί μέ τόν ἑαυτό μας, μέ τόν πλησίον καί μέ ὁλάκερη τήν κτίση!

   Ἡ ἀληθινή εἰρήνη δέν ἀποφασίζεται σέ τραπέζια διαπραγματεύσεων οὔτε κρα­τιέται μέ στρατούς. Οἰκοδομεῖται μέ σταυρούς ἀγάπης, μέ προσευχές συγχώ­ρη­σης, μέ πράξεις ταπείνωσης. Ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ ἀρχίζει ἀπό μέσα μας καί δια­χέεται σάν φῶς εὐερ­γε­τικό σέ ὅσους τήν ἀναζητοῦν. «Ἔοικε δὲ τελειοτάτη τῶν εὐλογιῶν εἶναι ἡ εἰρήνη», ἐπι­σημαίνει ὁ Μέγας Βασίλειος πού μέ τή μνήμη του ξεκινοῦμε τή νέα χρονιά.

   Ἄς μήν ἀρκεστοῦμε φέτος στίς εὔηχες εὐχές!… Νά γίνει ἔμπονη ἱκεσία μας τό αἴτημα τοῦ ὑμνωδοῦ: «Τὴν εἰρήνην τῷ κόσμῳ παράσχου, Φιλάνθρωπε». Νά γί­νουμε ἐμεῖς φορεῖς τῆς εἰρήνης, γνήσια παιδιά Ἐκείνου πού διακήρυξε: «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοὶ ὅτι αὐ­τοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται» (Μθ 5,9). Καί τότε, ἀκόμη κι ἄν ὁ κόσμος γύρω μας δέν ἀλλάξει ἀμέ­σως, κάτι θά ἔχει ἤδη ἀλλάξει μέσα μας. Κι αὐτό εἶναι ἡ ἀρχή κάθε ἀληθινῆς μεταμόρ­φω­σης.

   Ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι ἄπιαστο ὄνειρο. Εἶναι δῶρο, καί μᾶς ἔχει ἤδη δοθεῖ μέ τό ἀπολυτρωτικό του ἔργο. Ἄς τό δεχτοῦμε, νά τό φυλάξουμε, καί νά τό προσφέρουμε καί στούς ἄλλους, σάν φῶς πού δέν σβήνει ἀκόμα καί στίς πιό μαῦρες νύχτες τοῦ κόσμου!

   Καλή καί εὐλογημένη χρονιά! Εἰρηνική, μέ τήν εἰρήνη πού «ὑπερέχει πάντα νοῦν» (βλ. Φι 4,7)!

“Ἀπολύτρωσις”, Ἰαν. 2026