Στήν ψυχή μου

Ἔχεις, ψυχή μου, εὐθύνη

κι ἄν τό θές μεγάλη.

Ψάξε νά μάθεις

ποιά εἶσαι τάχα καί ποῦ πᾶς,

ποῦθε ἔχεις ἔρθει,

ποῦ σοῦ πρέπει νά σταθεῖς.

Τοῦτο πού ζεῖς

εἶναι ἡ ζωή ἤ κάτι παραπάνω;

Ἔχεις, ψυχή μου, εὐθύνη,

καθαρό τόν βίο σου κράτα.

Στόν νοῦ σου πάντοτε ὁ Θεός

καί τά θεϊκά μυστήρια.

Ποιό πρῶτο ἀπ’ ὅλα

καί γιά σέ πόσο μετράει ἐτοῦτο;

Ποιά νά ’ναι ἡ ἀρχή του,

ποιά ἡ γραμμή του;

Ἔχεις, ψυχή μου, εὐθύνη,

καθαρό τόν βίο σου κράτα.

Πῶς κυβερνᾶ ὁ Θεός τό πᾶν

καί στρέφει τό τιμόνι!

Πῶς μένουν ἄλλα σταθερά

καί φθείρονται ἄλλα,

ξέχωρα ἐμεῖς

στόν φαῦλο κύκλο τῆς ζωῆς!

Ἁγ. Γρηγορίου Θεολόγου,

μτφρ. Ἰ. Νικολαΐδη

“Ἀπολύτρωσις”, Ἰαν. 2026