Ξύπνα, καημένε μου ραγιά

Ραγιά, καημένε μου ραγιά,

γιά σήκωσ᾿ τό κεφάλι,

τή δόξα πού ᾿χες μιά φορά

ἀπόκτησέ την πάλι.

Ξύπνα, καημένε μου ραγιά,

ξύπνα, νά δεῖς τή λευτεριά.

Διψοῦν οἱ κάμποι γιά νερό

καί τά βουνά γιά χιόνια

διψοῦνε καί γιά λευτεριά,

οἱ σκλάβοι τόσα χρόνια.

Ξύπνα, καημένε μου ραγιά…

Κοιμοῦμαι μ᾿ ἕνα ὄνειρο,

ξυπνῶ μέ μιάν ἐλπίδα,

νά ἰδῶ κι ἐγώ μιά μέρα φῶς,

ἐλεύθερη πατρίδα.