Ἡ Σεμνή
Πάντοτε μᾶς ἑλκύει τό πρόσωπο τῆς Παναγίας, τῆς «ἐπουρανίου κλίμακος» μέσῳ τῆς ὁποίας κατέβηκε στή γῆ καί ἐνανθρώπησε ὁ Θεός. Μά ἐντελῶς ἰδιαίτε­ρα καί ξεχωριστά ταιριάζει νά σταθοῦμε στήν πάνσεπτη μορφή της σ᾽ αὐτό τό τεῦ­χος τοῦ περιοδικοῦ μας, καθώς στίς 15 Αὐγούστου καί στίς 8 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκ­­κλησία μας πανηγυρίζει ἀντίστοιχα τήν κοίμηση καί τή γέννησή της.
Ἀπό τά ἀναρίθμητα χαρίσματα ἐκείνης πού μαρτυρήθηκε ἀπό τόν Θεό ὡς ἡ «κεχαριτωμένη» καί «εὐλογημένη ἐν γυναιξί» (Λκ 1,28), θά σταθοῦμε σ᾽ ἕνα μόνο, στή σεμνότητά της.
Ἡ ἀρετή τῆς σεμνότητας, πού ὁ κόσμος σήμερα περιφρονεῖ, εἶναι «ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ» γιά μία χριστιανή γυναίκα. Σεμνότητα θά πεῖ ὅτι προσέχω τόν ἑαυτό μου καί δέν συμπεριφέρομαι προκλητικά. Δέν ἐπιδιώκω ματαιόδοξα τό ἐνδιαφέρον τῶν ἄλλων. Δέν τρέφομαι ἀπό τά φῶτα τῆς προβολῆς καί τῆς ἐπίδειξης. Καί ναί μέν αὐτά πρέπει νά εἶναι χαρακτηριστικά κάθε χριστιανοῦ, ὡστόσο ὅλοι κατα­νοοῦμε πόσο προσιδιάζουν στίς γυναῖκες «ταῖς ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν» (Α´ Τι 2,10). Ἡ γυναίκα -εἶναι ἀλήθεια- εὐκολώτερα οἰκειώνεται τήν εὐσέβεια, ὅμως ἐξίσου εὔκολα μπορεῖ νά ἐκτραπεῖ καί νά παγιδευτεῖ ἀπό τόν Σατανᾶ. Ἡ Παναγία πρόσεξε ἰδιαίτερα αὐτό τό θέμα καί μολονότι διακρινόταν γιά τήν ἀσύγκριτη τιμή πού τῆς ἔγινε, οὐδέποτε υἱοθέτησε τέτοιους τρόπους. Ἔζησε καί πέθανε στήν εὐλογημένη ἀφάνεια.
Βέβαια σεμνότητα θά πεῖ καί ἁγνότητα. Καί ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου μέ τήν πάν­αγνη καί πεντακάθαρη ζωή της ἀναδείχθηκε ἀσφαλῶς ὁ ὑπογραμμός τῆς ἁγνότητας. Καί γιά μέν τούς ἀνθρώπους πού ἀδιαφοροῦν γιά τή χριστιανική πίστη καί ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἠθική ἀσυδοσία εἶναι πρόοδος -καί εἶναι ἡ πλειονότητα στήν ἐποχή μας-, αὐτή ἡ ἀρετή εἶναι ἀσφαλῶς ἀνοησία. Τήν χλευάζουν. Ὅμως γιά τούς πιστούς τοῦ ἁγνοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ (βλ. Α´ Ἰω 3,3), δέν μπορεῖ παρά νά εἶναι ἡ τιμή τους, ὅ,τι πιό πολύτιμο κατέχουν, ἡ πιό ἀκριβή περιουσία τους.
Ἡ Μαρία λοιπόν, ἡ κόρη τῆς Ναζαρέτ, δέν εἶναι μόνον ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ. Ἄν ἦταν μόνον αὐτό, ὅπως τονίζει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος, δέν θά ἦταν ἀξιομακάριστη, διότι τό ὅτι γέννησε τόν Κύριο δέν ἦταν δικό της κατόρθωμα ἀλλά ἔργο τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἡ Παναγία εἶναι καί ἡ Σεμνή, ἡ Παρθένος, τό «κειμήλιον» τῆς καθαρότητας, καί ὡς τέτοια πρέπει νά ἀποτελεῖ τό ἀπαράμιλλο πρότυπο κάθε χριστιανοῦ, πού θέλει νά ἀγωνιστεῖ στό σκάμμα τῆς ἐνάρετης ζωῆς γιά τή δόξα τοῦ οὐράνιου Πατέρα.