Ἡ πληγή τοῦ σχίσματος


Ἡ ὑπόθεση τοῦ οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου ἐξελίχθηκε τελικά σέ πληγή γιά τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία πιθανόν νά ὁδηγήσει σέ γάγγραινα. Τό σχίσμα εἶναι γεγονός, καί εἶναι βέβαιο ὅτι ἄν δέν πρυτανεύσει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ στίς καρδιές καί στόν νοῦ τῶν ὑπευθύνων, ἡ τραγική αὐτή ἱστορία θά ἔχει καί συνέχεια μέ ἀπρόβλεπτες συνέπειες. Γιά ἀκόμη μιά φορά τό σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τεμαχίζεται καί κατασπαράσσεται στό ὄνομα κοσμικῶν συμφερόντων καί ἐξουσιαστικῶν ἐπιδιώξεων. Γιά ἀκόμη μιά φορά ἡ Ἐκκλησία ἀπό μάρτυρας τῆς ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ μεταβάλλεται σέ θεραπαινίδα σκοπιμοτήτων. Δέν θά προσθέσουμε τίποτε ἄλλο. Ἀπό τή θέ­ση αὐτή καί μέ τή συνείδηση ὅτι ἐκφρά­ζου­με τόν πόνο καί τήν ὀδύνη ὅλων τῶν ἁ­πλῶν πιστῶν, παρακαλοῦμε μέ συντριβή τούς σεβάσμιους ποιμένες μας νά προστατεύσουν πάσῃ θυσίᾳ τήν ἑνότητα τῆς ποίμνης καί τήν ἀκεραιότητα τῆς ἀλήθειας. Δέν ὑπάρχει ἄλλος χρόνος. Ἡ πληγή πού ἄ­νοιξε πρέπει νά ἐπουλωθεῖ τώρα, ὅσο εἶναι καιρός.

Ὁ ἀγώνας συνεχίζεται


Ἡ λεγόμενη συμφωνία τῶν Πρεσπῶν, ὅπως εἶχε ἤδη ἐπισημανθεῖ, δημιούργησε περισσότερα προβλήματα ἀπό ὅσα προσ­πάθησαν νά μᾶς πείσουν ὅτι θά λύσει.
Σύλλογοι, σωματεῖα, ὀργανώσεις ξεφύτρωσαν ἐντός τοῦ ἐδάφους τῆς μίας καί Ἑλληνικῆς Μακεδονίας καί χωρίς κανέ­ναν πλέον ἐνδοιασμό ἐξασκοῦν τή φιλο­σκο­πια­νή τους προπαγάνδα μέ τά γνωστά φλη­ναφήματα περί μειονότητας «Μακεδόνων» καί ὕπαρξης «Μακεδονικῆς γλώσσας». Τό­σο ἀποθρασύνθηκαν -καί γιατί ὄχι ἀφοῦ τούς τό δώσαμε στό πιάτο μέ τήν περίφημη συμφωνία- πού διαφημίζουν καί τή λειτουργία φροντιστηρίου γιά τήν ἐκμάθηση τῆς «ψευδομακεδονικῆς».
Εὐτυχῶς ὅμως «ἔχουσι γνῶσιν οἱ φύ­­λακες» καί αὐτοί δέν εἶναι ἄλλοι ἀπό τά μέλη τῆς Πανελλήνιας Ὁμοσπονδίας Πο­λι­τιστικῶν Συλλόγων Μακεδόνων. Ὁ κ. Γ. Τάτσιος, πρώην πρόεδρος τῆς ΠΟΠΣΜ μέ κατάλληλες ἐνέργειές του κατάφερε νά ἀνακοπεῖ ἡ λειτουργία συλλόγου πού δραστηριοποιοῦνταν στίς Σέρρες καί δια­κήρυτ­τε ὅτι ἡ γλῶσσα τῶν ντόπιων (Σερραίων) εἶναι ἡ ψευδομακεδονική, ἐνῶ ἀ­ναγνώ­ριζε ὡς ἐθνικούς ἥρωες τούς βούλ­γα­ρους κομιτατζῆδες καί ἐθνική γιορτή τήν ψευδοεπανάσταση τοῦ Ἴλιντεν, στήν ὁποία σφαγιάστηκαν οἱ Ἕλληνες τοῦ Κρου­­­σόβου τό 1903.
Πολύ σωστά ἡ καταδίκη τοῦ ἐν λόγῳ προπαγανδιστικοῦ συλλόγου χαρακτηρίστηκε ὡς ἡ πρώτη νομική νίκη τοῦ ἀγώνα γιά τή διάσωση τῆς Λογικῆς καί τῆς Ἱστορίας.


Τίποτε δέν ξεφεύγει


Μία συμφωνία -μέ χίλιες δυό νομικές "τρύπες" κατά τούς εἰδικούς-, ὅπως ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν πού εἶναι συμφωνία μεταξύ δύο ὑπουργῶν, ἡ ὁποία καταπατεῖται ἀπό τόν ἕναν ἑταῖρο ἀσύστολα, δέν εἶναι παράλογο νά ἀποτελεῖ πλέον μέρος τοῦ διεθνοῦς δικαίου; Γίνεται τό παρά­λο­γο νά γίνει νόμος; «Γίνεται!» ἔλεγε ἡ προηγούμενη κυβέρνηση τοῦ κ. Τσίπρα. «Γί­νεται!» λέει καί ἡ τωρινή τοῦ κ. Μητσο­τά­κη. «Γίνεται!», γιατί αὐτό εἶναι τό στοίχη­μα τῆς Νέας Ἐποχῆς: ἡ ἐπικράτηση τοῦ παραλόγου. Καί δέν τό βλέπουμε σέ τόσες πτυχές τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς; Ὁ νόμος πού ὑπάρχει γιά νά προστατεύει τή ζωή, προστατεύει τόν φόνο ἀθώων ὑπάρξεων νομιμοποιώντας τίς ἐκτρώσεις. Ὁ νόμος πού κανονικά διασφαλίζει τό ἠθικόν στηρίζει τήν ἀνηθικότητα νομιμο­ποι­ώντας τή μοιχεία, τή βλασφημία, τή σεξουαλική διαστροφή.
Κι ὅμως, τίποτα δέν ξεφεύγει ἀπό τόν παντεπόπτη ὀφθαλμό τοῦ δικαιοκρίτη Κυρίου. Δική του εἶναι ἡ φωνή πού ἀκούγεται προειδοποιητικά μέ τό στόμα τοῦ προφή­τη Ἠσαΐα: «Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τι­θέν­­τες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν» (5,20).


Ἄσχημα μαντάτα


Δημοσιεύθηκαν τά στατιστικά στοιχεῖα γιά τόν πλυθυσμό τῆς χώρας μας γιά τό 2018. Τά νέα εἶναι γιά μιά ἀκόμη χρονιά πολύ δυσάρεστα καί πολύ ἀνησυχητικά, ἀφοῦ γιά ἄλλη μιά χρονιά οἱ θάνατοι στήν πατρίδα μας ἦταν πολύ περισσότεροι ἀπό τίς γεννήσεις. Συγκεκριμένα, κατα­γρά­­φτηκαν 33.857 περισσότεροι θάνατοι ἀπό τόν ἀριθμό τῶν γεννήσεων: 86.440 γεννήσεις ἔναντι 120.297 θανάτων. Μέ ἁπλά λόγια, ἐξαφανίστηκε μιά μεγάλη ἑλληνική πόλη. Ἡ ὑπεύθυνη πολιτεία δέν ἀνησυχεῖ; Καί ἄν ἀνησυχεῖ, τί κάνει γιά νά ἀντιστρέψει τήν κατηφόρα τῆς ὑπογεννητικότητας; Γιατί ἐξακολουθεῖ νά διατηρεῖ καί νά ὑποστηρίζει οἰκονομικά τόν ἐθνοκτόνο νόμο περί ἀμβλώσεων; Δέν βλέπει πώς οἱ «κα­λοί» γείτονές μας τρίβουν τά χέρια τους; Αὐξάνονται ὑπερβολικά ἐκεῖ­νοι, μειωνόμαστε ἐπικίνδυνα ἐμεῖς. Ποῦ πᾶμε; Ἤ εὐ­ελπιστοῦμε νά αὐξήσουμε τόν πληθυσμό μας μέ τίς εἰσροές τῶν λα­θρομε­τανα­στῶν πά­σης φυλῆς, γλώσσης καί θρησκεύματος; Ἄν εἶναι ἔτσι, τότε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι σκοτώνου­με καί θάβουμε τήν Ἑλλά­δα μας μέ τά ἴ­δια μας τά χέρια. Δέν χρειάζεται νά εἶσαι προφτής: Finis Graeciae. Αὐτό εἶναι πλέ­ον τό ἰδανικό τοῦ ἔθνους μας;