Εὐτυχία γιά ὅλους


«Ἕνα κομμάτι τῆς εὐτυχίας μας ἐξαρ­τᾶται ἀπό τούς γύρω μας». Οἱ ἐρευνητές ἀπό τό University College London (UCL) κατέληξαν σέ αὐτήν τή φόρμουλα τό 2014, ἀλλά πρόσφατα τήν ἐμπλούτισαν μέ νέα δεδομένα πού συνέλεξαν. «Ἡ ἀνισότητα μειώνει τήν εὐτυχία, τόσο ὅταν οἱ ἄνθρωποι λαμβάνουν περισσότερα, ὅσο καί ὅταν λαμβάνουν λιγότερα ἀπό τούς γύ­ρω τους» (βλ. huffingtonpost.gr). Μέ ἄλ­λα λόγια, εἴμαστε περισσότερο εὐτυχισμένοι ὅ­ταν ζοῦμε στίς ἴδιες συνθῆκες μέ τούς γύ­ρω μας. Ἄν κάποιος κοντά μας εἶ­ναι λιγό­τερο ἤ περισσότερο εὔπορος, τό­τε τά ἐπίπε­δα τῆς εὐτυχίας μας πέφτουν. Φρον­τίζου­με γιά τή δική μας εὐτυχία, λοι­πόν, ἄν νοια­στοῦμε νά δώσουμε ὅσα λίγα ἤ πολλά πε­ρισσεύ­ου­νε σέ μᾶς στόν διπλα­νό μας πού τά ἔχει ἀ­νάγκη.

«Τό branding τῆς Ἑλλάδας»


Ὅσο πλησιάζουμε πρός τόν ἑορτασμό τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν ἐθνική μας παλιγγε­νε­σία (1821-2021), τόσο καί  οἱ  φωνές τῶν γνωστῶν ἐθνομηδενιστῶν θά πληθαίνουν. Μέ νύχια καί μέ δόντια θά προσπαθοῦν  νά δημιουργήσουν κλίμα ἀρνητικό γιά τήν τε­ρά­στια ἀξία πού εἶχε αὐτός ὁ Ἀγώνας  γιά τό Ἔθνος μας. Καί πάλι θά ἀκούσουμε γιά «ταξικό» ἀγώνα, καί πάλι θά μᾶς «θυμί­σουν» τήν ἐπιρροή πού δέχτηκε ὁ Ἀγώνας ἀπό ἄλλες ἐπαναστάσεις, καί ἄλλα τέτοια φαιδρά  τά ὁποῖα ἡ ἴδια ἡ ἱστορία ἔχει κα­ταδικάσει. Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ διάλο­γος πού ἔγι­νε στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων μεταξύ τοῦ πρώ­­ην Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Βούτση καί τοῦ ὑπουργοῦ τῆς σημερινῆς Κυ­βέρ­νη­σης κ. Γεραπετρίτη, ὑπεύθυνου γιά τόν ἑ­ορτασμό τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἔναρξη τῆς Ἑλ­λη­νικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ ᾽21: κ. Βούτσης: «Τί πράγματα εἶναι αὐτά; Τό 2019, μετά τήν κρίση τή δεκαετῆ, μέσα σέ μία παγκο­σμιοποίηση πού δοκιμάζονται τά πάντα, μι­λᾶμε γιά ἑνιαῖο ἐθνικό ἀφή­γη­μα καί γιά ταυτότητα τῆς χώρας; Τρα­βῆξτε το πίσω. Τέτοιες ἐθνοποιητικές διαδικασίες ἔγιναν στόν 19ο αἰώνα, πού γιά νά ὑπάρ­ξουν τά ἔθνη κράτη, δημι­ουρ­γοῦν­ταν τό κυρίαρχο ἀφήγημα». Καί ἐνῶ θά περίμενε κανείς μία ἑλληνοπρεπῆ ἀπάν­τηση πρός τούς ἀπογό­νους τοῦ νεκροῦ πλέον στα­λινι­σμοῦ, ἡ ἀ­πάν­τηση ἦταν χει­ρότερη ἀπό τήν ἐρώτη­ση. Ὁ κ. Γερα­πε­τρί­της, ὁ ὑπουργός τῆς Κυ­βέρ­νη­σης: «Δέν εἶναι ὅτι προσπα­θοῦ­με νά δια­μορ­φώσουμε ἑνοποιημένη ἐθνική βάση, ἀλ­λά εἶναι τό branding τῆς Ἑλ­λά­δας πρός τά ἔ­ξω, ὥστε νά ἀπηχεῖ τά μηνύ­ματα μέ ἕναν ἑνιαῖο τρό­πο ἐπικοινωνιακῆς προ­βο­λῆς καί ὄχι μία δημόσια πολιτική πού ἀ­να­φέρεται σέ ἑνι­αῖο ἔθνος». Νά περιμέ­νου- ­­με καί χειρό­τερα; Ὁ Θεός νά μᾶς φυ­λά­ει ἀπό ἄσχετους καί ἄγευστους ἀπό ἱστο­ρία ὑπευ­θύνους. Ὅ­μως γιά τό θέμα αὐ­τό θά ἐπα­νέλ­θουμε στόν κατάλ­ληλο χρόνο.

«Λαδώθηκαν» ἕλληνες πολιτικοί;


Μία εἴδηση «βόμβα» δημοσίευσε ἡ σερ­βική ἐφημερίδα «BLIC» στίς 6 Αὐ­γού­στου, πού ἀφορᾶ οἰκονομική συναλ­λαγή κάτω ἀπό τό τραπέζι σχετικά μέ τήν ἐ­παίσχυντη Συμ­φω­νία τῶν Πρεσπῶν. Σύμ­φωνα μέ τό δη­­­­μο­σί­ευ­μα οἱ διπλωμα­τικές Ἀρχές τῶν Σκο­πίων διέ­θεσαν ἤ θά διαθέ­σουν 2.000.000 εὐρώ μέ τε­λικό προορισμό με­μο­νωμένους ἕλλη­νες πο­λιτικούς, μέ σκο­πό νά ἐνη­με­ρώ­σουν ὁλό­κληρη τήν Ε.Ε. ὅτι δέν ἔ­χουν τί­πο­τε ἐ­ναντίον τῆς εἰσόδου τοῦ κρά­τους τῶν Σκο­πίων στήν Ε.Ε.
Τό δημοσίευμα τῆς σερβικῆς ἐφημε­ρί­δας ἔρχεται μετά τά πολλαπλά δημοσιεύ­ματα πού ἀποκαλύπτουν ὅτι τόν καιρό τῆς ψή­φι­σης τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, σκο­πιανοί πολιτικοί γιά νά πειστοῦν νά ψηφί­σουν ὑπέρ τῆς συμφω­νί­ας, πῆραν... βαλίτσες μέ ἑκατοντάδες χι­λιάδες εὐρώ. Γιά μία ἀκό­μη φορά ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται: Τά «ἀρ­γύρια» πούλησαν τόν Χριστό, τά «ἀργύ­ρια» καί τή Μακεδονία.
Ἐάν αὐτό ἰσχύει γιά τούς δικούς μας πο­λιτικούς, τότε ἀσφαλῶς πρόκειται γιά μία ὑπόθεση πού πρέπει ἡ ἑλληνική δικαιοσύνη νά ἐρευνήσει βαθιά.
Ἀμαζόνιος καί κροκοδείλια δάκρυα
Ποιός δέν ἔχει νιώσει συγκλονισμό ὅταν ἀντικρίζει στρέμματα γῆς μαυρισμένα, χι­λιάδες κορμούς δένδρων ἀποτεφρω­μένους, νεκρά ζῶα καί ὅλη τή φύση νά συστενάζει ἀπό τήν ἀφροσύνη τοῦ ἀνθρώ­που... Δικαι­ο­λογημένη, λοιπόν, ἡ ἀγανά­κτηση γιά τήν κο­λοσσιαία καταστροφή στόν Ἀμα­ζό­νιο μέ τίς πυρκαγιές τοῦ Αὐ­γούστου. Δικαι­ολογημέ­νη ἀλλά πολύ-πολύ καθυστερη­μέ­νη καί... κάπως ὕποπτη ἐκ μέρους τῶν «μεγάλων» τῆς γῆς.
Τά δάση τοῦ Ἀμαζονίου ἄρχισαν νά καταστρέφονται πολύ πρίν ἔρθουν οἱ φωτιές. Τά ἀποψίλωνε μέ σταθερά ἐπιταχυνό­μενο ρυθμό -καί χωρίς κανείς νά συμμερίζεται τό­τε τήν ἀγωνία τῶν ἰθαγενῶν- ἡ ὑπερκατα­νάλωση κρέατος στίς «ἀνεπτυγμένες» χῶ­- ­ρες. Ἀπέραντες ἐκτάσεις μετατρέπονταν σέ βοσκοτόπια ἤ σέ καλλιέρ­γειες σόγιας γιά ζωοτροφή. Ποιός ἀπό τούς ὄψιμους ὑπε­ρασπιστές τοῦ Ἀμαζο­νί­ου ἔκανε τότε καί τήν ἐλάχιστη προσπά­θεια νά ἀντιμετωπιστεῖ ἡ ἀσύστολη κρεωφαγία;
Μήπως πίσω ἀπό τά κροκοδείλια δάκρυα τῶν G7 (Ἀμερική-Γερμανία-Γαλλία-Ἀγγλία-Ἰταλία-Ἰαπωνία-Καναδάς) καί τό ἔντονο ἐνδιαφέρον κρύβονται ἄνομοι πό­θοι καί ἐπιχειρησιακοί στόχοι;