Ἐν μέσῳ πανδημίας


Καλά νέα μᾶς φέρνει ἡ ἑταιρεία Metron Analysis μέ τήν ἔρευνα πού ἔ­κανε ἐν μέσῳ τῆς πανδημίας. Καί τά καλά νέα ἀφοροῦν ἐν μέρει στά πο­σο­στά αἰσιοδοξίας, σιγουριᾶς καί ἐμ­πι­στοσύνης πρός τό κράτος καί τά σώματα ἀσφαλείας, πού ἔχουν πάρει ἀ­νοδική πορεία στήν καρδιά τῶν Ἑλ­λή­νων.
Ὁ θεσμός ὡστόσο πού ἡ ἔρευνα ἔφερε σέ κορυφαία θέση εἶναι γιά τούς Ἕλληνες ἡ οἰκογένεια. Ἴσως καί ὁ κατ’ οἶκον περιορισμός ὅλων τῶν με­λῶν διά τόν φόβον τοῦ κο­ρωνοϊοῦ, ὁ ἐπαναπατρισμός πολ­λῶν καί ἡ κα­τα­φυγή στήν οἰκογενειακή ἑστία, ἀλ­λά καί ἡ ἀ­πειλή γιά τή ζωή τῶν ἡ­λικι­ω­μέ­νων τῆς οἰκογένειας συνέ­σφι­ξαν τούς δεσμούς καί βοή­θησαν στήν ἀνα­θεώ­ρηση νεω­τεριστικῶν καί ξενό­φερ­των ἰδεολογημά­των περί ἀνε­ξαρ­τησίας, χει­­­ρα­φέ­τησης καί ἐν τέλει ἀ­ποξένωσης καί ἀποκοπῆς ἀπό τό οἰ­κογενειακό δέν­δρο. Τό δένδρο πού σέ κάθε δύσ­κολη ὥρα βρίσκεται πάν­τα ἐκεῖ γιά νά μᾶς προσφέρει τούς ζω­ογόνους χυ­μούς του, γιά νά μᾶς σκε­πάσει καί νά μᾶς χαρίσει τήν ἀγά­πη καί τή θαλπωρή πού ἔχουμε ἀ­νάγκη.

Ἀποκαρδιωτική ἔκπληξη


Τόν τελευταῖο καιρό καί μέ ἀ­φορ­μή τήν πανδημία τοῦ covid-19 ἀκούσαμε καί διαβάσαμε ἄναυδοι ἕνα πλῆ­θος κειμένων, ἄρθρων καί συνεντεύξεων πού διέσυραν καί βεβήλωσαν τό μυ­στή­ριο τῶν μυστηρίων, τή θεία Εὐ­χαριστία. Ποτέ ἄλλοτε δέν συνέβη κάτι τέτοιο. Ἔπρεπε αὐτός ὁ τόσο προδομένος λαός νά ὑπομείνει, ἐ­κτός τῶν ἄλλων, κι αὐτή τήν ἀδιανόητη βάρβα­ρη ἐπέλαση στά ἄδυτα τῆς πίστης του. Τό ἅγιο ποτήριο πού γέννησε ἀπό τά ἄχραντα αἵματα τοῦ Κυρίου τούς ἁγίους καί τούς ἥρωες, οἱ ὁποῖοι ἀνέστησαν αὐτό τόν τόπο, ἔγινε παίγνιο στά πάνελ ἀνευθυνοϋπεύθυνων ἀ­σε­βῶν. Ὡστόσο ἡ ἔκπλη­ξη ἦρθε ἀπό τόν χῶρο τῆς Ἐκκλη­σίας -τά κάστρα ἄλ­λωστε πέφτουν συνήθως ἀπό μέσα: Τρεῖς μητροπόλεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατρι­αρχείου προχώρησαν οἱ μέν δύο σέ ἀλλαγή τοῦ τρόπου μετάδοσης τῆς θείας Κοινωνίας, ἡ δέ τρίτη σέ ἀπο­κλει­σμό τῶν πιστῶν ἀπό τό μυ­στή­ριο. Κι ὅλα αὐτά «διά τόν φόβον τῶν Ἰου­δαί­ων». Εἶναι ἀποκαρδιωτικό. Οἱ τρεῖς αὐτές μητροπόλεις ἀναίρεσαν στά ὅ­ριά τους τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Τόν τηροῦν ἀκόμη νεκρό, στόν τάφο. Πρα­γματικά, ἔχουμε μείνει ἐνεοί.

Δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ


Φώναξαν οἱ Παμμακεδονικές Ἑ­νώ­σεις, διαμαρτυρήθηκαν οἱ ἀκαδημαϊκοί, ἔκαναν δηλώσεις οἱ εἰδικοί, ἀλλά ποιός τούς ἄκουσε; Οὔτε κἄν  οἱ ἐν Ἑλλάδι πρώην καί νῦν ἁρμόδι­οι καί ὑποστηρικτές τῆς προδοτι­κῆς Συμ­­φω­­νίας τῶν Πρεσπῶν. Τώρα ἄς τά ἀκού­σουν ἐπιτέλους καί ἀπό  τό στόμα τῶν ἄμεσα ἐνδιαφερομέ­νων: «Δέν ὑ­πάρχει καμία “μακεδονική γλῶσ­σα”. Πρόκει­ται γιά γλωσσικό κα­τασκεύασμα μέ βά­ση κάποια βουλ­γαρική διάλεκτο καί προσθήκη σερ­βικῶν λέξεων». Καί ταῦ­τα λέγουσι Βούλ­γαροι ἀξιωμα­τοῦ­χοι! Ἡ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν καί ὁ ὑ­πουργός Ἄ­μυνας τῆς Βουλγαρίας εὐθαρσῶς ἔ­θεσαν ὅρο γιά τήν ἔνταξη τῶν Σκοπίων στήν Ε.Ε. νά πάψουν νά μιλοῦν γιά «μακεδονική» γλῶσσα.
Ἡ ἀλήθεια δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ, ὅσο καί νά τήν καταχωνιάζουν οἱ γείτονες καί οἱ ἡμέτεροι φιλοσκοπιανοί. Ἀπό κάπου θά ξεπροβάλει καί θά στηθεῖ μπροστά τους ἐμπόδιο καί πρόσκομμα στά ἄνομα σχέδιά τους.

Ἀπ’ τό κακό στό χειρότερο


Ἦταν μία ἡρωική σελίδα ἡ ἀνα­χαίτιση τῶν μεταναστῶν στόν Ἕβρο. Ἦ­ταν... γιατί ὁ ἐπίλογος πού γρά­φτη­κε μέ ψιλά γράμματα εἶναι θλιβερός: Ὅσοι δέν μπῆκαν ἀπό τόν Ἕβρο πῆ­ραν τόν γνωστό δρόμο διά θαλάσσης καί ἔφτασαν στά νησιά. Κι ἀπό κεῖ -τό καί χειρότερο!- στήν ἠπειρωτική Ἑλλά­δα. Κρεμασμένοι ὅλοι οἱ Ἕλλη­νες στίς ὀ­θόνες γιά νά ἐνημερώνονται λεπτομερῶς γιά τήν πορεία τῆς παν­δημίας. Καί ἔξω ἀπό τίς ὀθόνες οἱ ὀρδές τῶν ἀλλοδαπῶν νά ἐγκα­θί­στανται σέ πα­ραμεθώρια χωριά, μέ ἀπώτερο σκοπό νά ἀφομοιωθοῦν ἀ­πό τόν γηγενῆ πληθυ­σμό, ὅπως δια­κήρυξε ὁ πρωθυ­πουρ­­γός. Μουσουλ­μάνοι, καί μάλιστα φα­νατισμένοι ἀπό τά γεννοφάσκια τους, ὅπως οἱ Σο­μαλοί, μέ φιλο­τουρ­κική συν­είδηση καί κάποιοι μέ τουρ­κική στρατιωτική ἐκ­παίδευση, εἶναι δυνα­τόν νά ἀφομοι­ωθοῦν; Κι ἕνα μι­κρό παιδί μπορεῖ νά καταλάβει τί κιν­δύ­νους ἐγ­κυμονεῖ ἡ παρουσία τους στήν ἐνδο­χώρα! Γι’ αὐ­τό οἱ τοπικές κοινω­νίες ἀντέδρασαν ἀλλά «ὡς φωνὴ εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων», γιατί... τά ἀρ­γύ­ρια δέν ἦταν μόνο τριάντα, ἀλλά 25 ἑκα­τομ­μύρια εὐρώ!