Διηγήματα

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
Προηγούμενο Επόμενο

Προστάτης καί φίλος

Προστάτης καί φίλος

Ἦταν ὄμορφη ἡ Θεσσαλονίκη, ἀ­λη­θινή νύμφη τοῦ Θερμαϊκοῦ, ἔτσι ὅ­πως τήν ἔμαθε ἀπό τά βιβλία τοῦ Δη­μοτικοῦ. Μέ τόν Λευκό της τόν Πύργο καί μέ...

Περισσότερα

Ἡ σωστή σειρά

Ἡ σωστή σειρά

-Τέρμα τό διάβασμα, τέρμα τό φρο­ντιστήριο! Ἀπό αὔριο, Μεγάλη Πέμπτη, μέ­χρι τήν ἑπόμενη Τετάρτη δέν θά ἀνοίξω βιβλίο!Ὁ Ἀλέξης ἔκανε μέ ἐνθουσιασμό τίς δηλώσεις του...

Περισσότερα

Τά χρωστούμενα

Τά χρωστούμενα

Ἔτριξε μέ ἕνα τρίξιμο, θαρρεῖς, ἀν­θρώπινου ἤχου. Ἕνας ἦχος ἀνάμικτος ἀ­νακούφισης καί λαχτάρας. Εἰκοσιπέντε χρόνια εἶχε νά τήν σπρώξει ἀνθρώπινο χέ­ρι κι ἡ βαρειά δρύινη...

Περισσότερα

Ὅταν οἱ μάσκες πέφτουν...

Ὅταν οἱ μάσκες πέφτουν...

Ἡ Φυσική ἦταν τό ἀγαπημένο του μάθημα καί ποτέ δέν καταλάβαινε πῶς περνοῦσε ἡ ὥρα, ὅταν τό παρακολου­θοῦ­σε. Ποτέ δέν κοίταξε τό ρολόι του, ὅταν...

Περισσότερα

Τό ἀνεξόφλητο χρέος

Τό ἀνεξόφλητο χρέος

Τό μελαχρινό σγουρόμαλλο ἀγόρι πέταξε τή σχολική του τσάντα μέ τρόπο βί­αιο κι ἀσυνήθιστο γι᾽ αὐτόν στήν πρώτη καρέκλα πού βρῆκε μπροστά του καί ξέσπασε...

Περισσότερα

Δέν ξεχνῶ τήν πατρίδα μου!

Δέν ξεχνῶ τήν πατρίδα μου!

 Τόν ἀγαποῦσε πολύ τόν παππού τόν Χριστοφῆ ὁ Ἀνδρέας. Δέν ἄντεχε νά τόν βλέπει νά σβήνει σιγά-σιγά. Τό καταλάβαινε ὅτι ἔτσι ἦταν τό φυσικό, ὁ...

Περισσότερα

Ὀνειρεμένες διακοπές

Ὀνειρεμένες διακοπές

Τό νά ἔχει σπίτι δίπλα στή θάλασσα ἦταν τό ὄνειρό της ἀπό τότε πού θυ­μᾶ­ται τή ζωή της. Ὁ φλοῖσβος τῆς θάλασσας νά τή νανουρίζει...

Περισσότερα

Μιά ξεχωριστή γιορτή

Μιά ξεχωριστή γιορτή

Στήν πόλη πού μεγάλωσε ὁ Ντῖνος δέν ὑπῆρχαν ἰδιαίτερα ἀξιοθέατα, οὔτε εἶχε κάτι πού νά τήν ἔκανε γνωστή καί σημαντική γιά τούς ἀνθρώπους πού δέν...

Περισσότερα

Μίλησε ἡ φλογέρα

Μίλησε ἡ φλογέρα

Στό μεγάλο ἀρχοντικό τοῦ Ἀνέστη ὅλα ἦταν σάν τόν καιρό πού ἦταν γε­μάτο μέ παιδιά καί μεγάλους καί γέρους. Στρω­μέ­νο καί συγυρισμένο, λές κι ὅλοι...

Περισσότερα

Στίς 7 Φεβρουαρίου

Ὁ χῶρος στάθμευσης τῶν αὐτοκινήτων τοῦ νοσοκομείου ἦταν γεμάτος καί ἡ κ. Στέλλα περίμενε ὑπομονετικά νά φύγει κάποιος, γιά νά παρκάρει στή θέση του. Μπροστά...

Περισσότερα

Ἅγιε Βασίλη, πρόφτασε

Ἅγιε Βασίλη, πρόφτασε

  Χειμώνας! Χειμώνας βαρύς! Ἡ ξυλόσομπα, ὅσο καί νά μπουμπούνιζε, δέν ἔ­φτανε νά ζεστάνει τόν χῶρο πού ἔμπαζε ἀπό παντοῦ. Μά κανείς δέν κρύωνε. Μᾶλλον κανείς...

Περισσότερα

Ἡ ἰσοπαλία τῆς ἀγάπης

Τί ἀέρας φυσοῦσε ἐκείνη τή μέρα! Τρελός ἀέρας πού ἤθελε, θαρρεῖς, νά ξε­ριζώσει ἀκόμα καί τίς αἰωνόβιες ἐλιές. Τίς ἔκανε νά χορεύουν σάν μπαλαρίνες μέ...

Περισσότερα

Ζητεῖται ὀμπρέλα

Ζητεῖται ὀμπρέλα

Βροχή, βροχή, βροχή! Μούλιασε ἡ γῆ ἀπό τό νερό κι ὁ ἥλιος εἶχε νά φανεῖ μέ­ρες. Αὐτές οἱ τόσο ὑγρές καί μουντές μέ­ρες θύμιζαν περισσότερο...

Περισσότερα

Τό Καταφύγιο

Τό Καταφύγιο

Ἀκούμπησε εὐλαβικά τά χείλη της καί ἀσπάστηκε τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Βρεφοκρατούσας. Ἡ μοσχοβολιά, ἀνάμικτη ἀπό θυμίαμα καί κά­πνα ἀπό καντήλι, μπῆκε, θαρρεῖς, μέ­χρι...

Περισσότερα

Μετά τόν σταυρό ἡ Ἀνάσταση

Μετά τόν σταυρό ἡ Ἀνάσταση

Γέρος ἄνθρωπος ὁ παπα-Σωτήρης, πῶς τήν ἔβγαλε μόνος του τή Μεγάλη Ἑβδομάδα; Πῶς δέν εἶπε μιά φορά νά συντομέψουν οἱ ψάλτες τήν Ἀκολουθία, νά προσπεράσει...

Περισσότερα

Χαλάλι της πατρίδος, μια φορά κανείς πεθαίνει!

Χαλάλι της πατρίδος, μια φορά κανείς πεθαίνει!

   -Σαν νυχτώσει, μην αποκοιμηθείς, έχουμε μια μεγάλη δουλειά εσύ κι εγώ. Α, μην το ξεχάσω, κι ως που να έρθω, σου έχω επάνω στο...

Περισσότερα

Ὁ Κύριος τῶν Δυνάμεων

Ὁ Κύριος τῶν Δυνάμεων

Μεγάλωσε ἡ μέρα καί ποιός μποροῦ­σε νά κρατήσει ὅλη ἐκείνη τήν παρέα τῶν ἐ­φήβων κλεισμένη στό σπίτι; Οὔτε τά δια­βάσμα­τα οὔτε κἄν οἱ ἀνοικτοί ὑπολογιστές.-...

Περισσότερα

Γιά μιά στάμνα τάλαρα

Γιά μιά στάμνα τάλαρα

Στά δεκατέσσερά σου δέν λέγεσαι ἄντρας μά δέ λογιέσαι πιά καί γιά παιδί. Αὐτό τό ἤξερε καλά ὁ Μῆτρος τῆς Πανάγαινας μά ὅλο μπερδευότανε, γιατί...

Περισσότερα

Ἡ τιμή στή μητέρα

Ἡ τιμή στή μητέρα

Ἄκουγε τή βροχή πού ἔπεφτε ἡ Χριστίνα καί χαμογέλασε μέ εὐγνωμοσύνη. Σηκώθηκε τό πρωί κι ἔβαλε πλυντήριο. Σέ λίγο τελείωνε καί ὕ­στε­ρα....  Ἄς βρέχει ὅσο...

Περισσότερα

Μέρα πού ξημερώνει

Μέρα πού ξημερώνει

Γέλια, χαρές, φωνές... καί κείνη ἡ τρομπέτα πού πέρσι τέτοιο καιρό τούς ἀγόρασε νά ἀκούγεται στή διαπασῶν...Ἔβαλε τά χέρια στά αὐτιά του ὁ Μη­νᾶς καί...

Περισσότερα

Ἀπό τήν αὐλή τῆς ἐκκλησιᾶς στήν ἀγκαλιά της

Ἀπό τήν αὐλή τῆς ἐκκλησιᾶς στήν ἀγκαλιά της

Ἡ αὐλή τῆς ἐκκλησιᾶς ἔσφυζε πάλι ἀπό ζωή. Δέν ἦταν μόνο τό μεγάλωμα τῆς μέρας πού ἔφερε τόσα πολλά παιδιά στήν αὐλή τοῦ Ἁη-Γιώργη, ἦταν...

Περισσότερα

'Ανάβω θυμιατήρι

'Ανάβω θυμιατήρι

Τό καταπράσινο λιβάδι ἦταν γεμάτο κόκκινες παπαροῦνες καί ἡ γέρικη ἐλιά πού ἦταν καταμεσίς του ἔμοιαζε γονατισμένη μπροστά σ᾽ αὐτό τό πανέμορφο χαλί πού ἔστρωσε...

Περισσότερα

Ἡ φωτιά τῆς ἐκδίκησης

Ἡ φωτιά τῆς ἐκδίκησης

Δέν ἦταν ἁπλά φωτιά αὐτό πού ἔκαιγε μέσα του. Ἦταν καμίνι πού φλόγιζε τόν νοῦ καί τήν καρδιά του. Ἦταν μαχαίρι πού ξέσκιζε τά σωθικά...

Περισσότερα

Ἡ ἀλλαγή τῆς χρονιᾶς

Ἡ ἀλλαγή τῆς χρονιᾶς

   Οὔτε τά «Σαράντα» δέν εἶχαν κάνει ἀ­κόμα στή γιαγιά τήν Τριανταφυλλιά καί τό μικρό διαμερισματάκι της τό εἶχαν βγάλει οἱ κληρονόμοι κιόλας στό σφυρί...

Περισσότερα

Μιά ζεστή ἀγκαλιά

Μιά ζεστή ἀγκαλιά

Περπατοῦσε καί κλωτσοῦσε ὅ,τι ἔ­βρισκε στόν δρόμο του ὁ Ἄρης. Ἕνα τενεκεδάκι, ἕνα μικρό σκουπιδοτενεκέ πού ἦταν στήν ἄκρη τοῦ δρόμου, μία πέτρα πού τόν...

Περισσότερα

Ἐπίσκεψη Θεοῦ

Ἐπίσκεψη Θεοῦ

  Κάθε φορά πού τύχαινε νά συναντηθοῦν ὁ γερο-Ἰάκωβος κι ὁ Ἀλέξης, ὅ­λοι ἀποροῦσαν τί βρίσκανε νά ποῦν ἕνας ὀγδονταπεντάχρονος κι ἕνας εἰκοσιπεντάχρονος. Γνωρίστηκαν στήν...

Περισσότερα

Θεός ἤ τύχη;

Θεός ἤ τύχη;

Ἄχ αὐτές οἱ φθινοπωρινές ἀνατολές! Μάγευαν τά μάτια του καί τήν ψυχή του! Ἐκεῖνα τά σκόρπια σύννεφα πού χρύσιζαν πάνω ἀπό τά βουνά, ἐκείνη ἡ ἀπότομη...

Περισσότερα

Πρωταπριλιά!

Πρωταπριλιά!

Ξύπνη­σε μέ ἕνα βά­ρος ὁ Ἀντρέας. Τό κόκκινο πανί πού ἀνέμιζε ἀπέναντί του μολύνοντας τόν ἀέρα ἔκανε τό βάρος ἀκόμα πιό ἀβάσταχτο. Πρώτη τοῦ Ἀπρίλη...

Περισσότερα

Στά σκαλοπάτια τοῦ Ἁγίου Δημητρίου

Στά σκαλοπάτια τοῦ Ἁγίου Δημητρίου

 Τά σκαλοπάτια τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἦταν γεμάτα ἀπό κόσμο. Καί δέν ἦταν μονάχα οἱ συνηθισμένοι προσκυνητές οὔτε μονάχα οἱ ἀμέτρητοι ζητιάνοι πού μ᾽ ἁ­πλωμένο τό...

Περισσότερα

Δέν ἦταν τυχαῖο!

Δέν ἦταν τυχαῖο!

Τυχαῖο συναπάντημα νά τό πεῖς; Καρτέρι τῆς μοίρας νά τό πεῖς; Ἤ ὥρα τῆς κρίσης τοῦ Θεοῦ;Περπατοῦσε ὁ Μίλτος καί τρίκλιζε. Οἱ περαστικοί παραμέριζαν γιατί...

Περισσότερα

Ποτέ δεν είναι αργά

Ποτέ δεν είναι αργά

 Τά δυό σπίτια, τό ἕνα δίπλα στό ἄλλο, μέ τό ἴδιο σχέδιο καί τήν ἴδια αὐλή, σχεδόν πανόμοια δέν μποροῦσες νά ξεχωρίσεις, ἀπ’ ἔξω τουλάχιστον...

Περισσότερα

Ὁ Θεός τῆς ἀγάπης

Ὁ Θεός τῆς ἀγάπης

  Κάθε π᾿ ἀστράφτει καί βροντᾶ κι ὁ οὐρανός ἀνοίγει τούς κρουνούς του, θέλω δέ θέλω, μιά δύναμη πού εἶναι πάνω ἀπό μένα -μπορεῖ συνειρμός...

Περισσότερα

Καλόν νέον ἔτος

Καλόν νέον ἔτος

Τούς φίλους μου τούς παιδικούς δέν τούς ξέχασα ποτέ. Οἱ σύντροφοι τῶν παι­­χνιδιῶν μου στά ξένοιαστα χρόνια τῆς ζωῆς μου ἔρχονται συχνά-πυκνά στή σκέψη μου...

Περισσότερα

Τά ὡραιότερα κάλαντα

Τά ὡραιότερα κάλαντα

 Τούς περίμενε ὅλους ἡ γιαγιά Εὐγενία, παιδιά, νύφες, γαμπρούς κι ἐγγόνια. Τούς περίμενε ὅπως κάθε χρόνο γιά νά γιορτάσουν ὅλοι μαζί μέσα στό ἁπλόχωρο σπίτι της...

Περισσότερα

Προσμένουνε τήν ὥρα

Προσμένουνε τήν ὥρα

 Στόν τόπο μου τό καλοκαίρι βαστᾶ μέ­χρι πού νά ᾽βγει καί ὁ Σεπτέμβης, μά ὅλοι τό ξέραμε πώς στήν οὐ­σία στά τέλη τ’ Αὐ­γούστου τέλειω­νε...

Περισσότερα

Καί ἐπί γῆς εἰρἠνη

 Ὁ Μανώλης τράβηξε τήν κουρτίνα τοῦ παραθύρου του καί εἶδε μέ ἱκανοποίηση ὅτι ὁ καιρός τό γύρισε σέ χιόνι. Ὅλη τή μέρα ἔβρεχε, μά μέσα...

Περισσότερα

Ἀγρύπνια τῶν ἀγγέλων

Ἀγρύπνια τῶν ἀγγέλων

Περασμένα μεσάνυχτα. Ὥρα καλή γιά κείνους π᾿ ἀγρυπνοῦν μετρώντας κόμπο-κόμπο τά «Κύριε ἐλέησον» ἤ διαβάζοντας τό Μεσονυκτικό. Ὥρα καλή, πού μέσα στή σιωπή της γίνεται...

Περισσότερα

Σάν ἄλλοτε Χριστούγεννα

Σάν ἄλλοτε Χριστούγεννα

 Ἡ  πολυτέλεια τοῦ μεγάλου σαλονιοῦ τοῦ σπιτιοῦ τῆς κ. Ἀλίκης μαρτυροῦσε τόν πλοῦτο καί τήν μεγάλη οἰκονομική ἄνεση. Ἡ χλιδή συνταιριασμένη μέ τό γοῦστο τῆς...

Περισσότερα

Παραλειπόμενο τῆς κατοχῆς

Παραλειπόμενο τῆς κατοχῆς

Ὁ Ἠλίας ἔσκυψε γιά τελευταία φορά καί φίλησε τόν τάφο τῶν γονιῶν του. Τό νιόσκαφτο χῶμα τό ἔνιωσε νά λαφραίνει καί μαζί του λάφρυνε κι ἡ...

Περισσότερα

Ἀνήμερα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου

Ἀνήμερα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου

Τόν Δημήτρη τόν Δαμπίζα ποιός δέν τόν γνώριζε; Μέ τό μισό του πόδι στόν τάφο καί μέ τ᾿ ἄλλο του μισό νά σέρνεται στούς δρόμους...

Περισσότερα

Ἡ Ἄνοιξη τῆς λευτεριᾶς

Ἡ Ἄνοιξη τῆς λευτεριᾶς

 - Ἄσε με, μάνα, σοῦ λέω, δός μου τήν εὐχή σου! Μή μέ κρατᾶς ἄλλο δεμένο στά φουστάνια σου. Δέν τό βλέπεις, λοιπόν, πώς ἔγινα...

Περισσότερα

Μέ τό καριοφύλλι καί τό κοντύλι

- Τί σ᾿ ἔπιασε σήμερα, ὠρέ Νώντα, κι ὅλο βαριαναστενάζεις; Τί σέ χολόσκασε καί σκοτείνιασες, ὠρέ; Ὁ καπετάν Νώντας κοίταξε συλλογισμένος τόν καρδιακό του φίλο. - Ἔλα...

Περισσότερα

Στούς τελευταίους Χαιρετισμούς

Στούς τελευταίους Χαιρετισμούς

 Ἡ γριά ἡ Παντέλαινα ἦταν μιά φοβερή γριά. Δέν ξέρω σήμερα νά πῶ ἄν ἦταν ἄσχημη ἤ ὄχι. Ἐκεῖνο πού ξέρω εἶναι πώς ἀπό τή...

Περισσότερα

Ἡ Μυρτιδιώτισσα

Τά Κύθηρα στήν πιό ἤρεμη, γλυκειά τους ὥρα. Μόλις εἴχαμε γυρίσει, μαζί μέ τή γυναίκα μου, ἀπό ἕναν ῾Εσπερινό στά Μυρτίδια. Προσπεράσαμε τήν Παλιόπολη καί...

Περισσότερα

Τῆς Παναγιᾶς τό θαῦμα

Ὅλα μου τά ρωτήματα καί τίς παιδικές μου ἀπορίες τά ἔλεγα ἀπό μωρό στή μάνα μου. Ἡ μάνα μου πῆγε ὥς τήν τρίτη τάξη τοῦ...

Περισσότερα

Μέ τιμιότητα

Μέ τιμιότητα

- Ἕνας ἁι-Βασίλης, δύο, τρεῖς... Ἡ καρδιά τοῦ Μπασάμ κόντεψε νά σπάσει, ὅταν εἶδε τό μικρό ἀγόρι νά στέκεται μπροστά του καί νά τόν κοιτᾶ στά...

Περισσότερα

Στήν παγωνιά τοῦ Φλεβάρη

Στήν παγωνιά τοῦ Φλεβάρη

 Ὁ μανιασμένος ἄνεμος καί τό -5oC πού ἔδειχνε τό ψηφιακό θερμόμετρο τῆς πλατείας ἔκαναν τήν Ἄννα νά τυλιχθεῖ ἀκόμα πιό πολύ στό μακρύ κασκόλ της...

Περισσότερα

Ἐκεῖνο τό Φλεβάρη

Τέτοιο Φλεβάρη δέν θυμόταν ὅσο καί νά ἔφτανε στά βάθη τῶν χρόνων του οὔτε ὁ γερο-Μιχάλης ὁ ἑκατοχρονίτης. Καί τό ἔλεγε μέ πεποίθηση ὁ ἁπλός...

Περισσότερα

Τί θά ντυθῶ τίς ἀπόκριες;

Τί θά ντυθῶ τίς ἀπόκριες;

Βρέθηκε καί πάλι χωμένη μέσα στά βιβλία καί τά τετράδιά της καί ἔνιωσε τό ἴδιο ὄμορφο αἴσθημα πού ἔνιωθε μπροστά στά 25 παιδικά κεφαλάκια τῆς...

Περισσότερα

Ἐπιστροφή τῶν ἀσώτων

Ἐπιστροφή τῶν ἀσώτων

Καλύτερα νά μήν ἄνοιγε τό στόμα της, καλύτερα νά μήν ἔλεγε κουβέντα. Τί τῆς ἦρθε ν’ ἀνακατευθεῖ; Μάνα καί γιός ἄς τά βρίσκανε. Πῶς τή...

Περισσότερα

Ἡ ἐπιστροφή

Ἡ ἐπιστροφή

Ἔκλεισε πόρτες καί μαντάλωσε παράθυρα ἡ κυρα-Λίζα. Τέτοια ντροπή, ὄχι, δέν μποροῦσε νά τή σηκώσει. Οὔτε τά γεμάτα οἶκτο βλέμματα τῶν χωριανῶν μποροῦσε, μά οὔτε...

Περισσότερα

Χριστῳ συνεσταύρωμαι

Ποτέ της δέν συμβιβάστηκε ἡ κυρία Εὐθυμία μέ τό γάμο τοῦ γιοῦ της. Αὐτή ἄλλα ὄνειρα εἶχε γιά τόν μοναχογιό της. Τοῦ εἶχε ἑτοιμάσει κιόλας...

Περισσότερα

Ἕν φοβερόν

Ἕν φοβερόν

Πρώτη του φορά μπάρκαρε ὡς ἁπλός ναύτης ὁ Μανώλης. Τό ᾿χε πάντα ὄνειρο νά γίνει θαλασσινός. Ἔδωσε ἐξετάσεις στή σχολή ἐμποροπλοιάρχων μά δέν τά κατάφερε...

Περισσότερα

Ζη ὁ Θεός!

Ζη ὁ Θεός!

῾Η κ. ῎Αννα, ἡ δασκάλα τῆς Δ´ τάξης, κοίταξε μέ χαρά τίς στοιβαγμένες σχολικές τσάντες πού εἶχε μπροστά της. ῞Ολες ἔμοιαζαν σάν καινούργιες. ῏Ηταν σοφή...

Περισσότερα

Ἁπολύεται!

 Πάντα τό ἔλεγε ὁ Χάρης πώς ὁ Ἰούνιος δέν εἶναι μήνας γιά ἐξετάσεις. Δηλαδή, κανένας μήνας δέν εἶναι γιά ἐξετάσεις, μά ὁ Ἰούνιος ἕνα παραπάνω...

Περισσότερα

Τό να'σαι τοῦ Θεοῦ

Τό να'σαι τοῦ Θεοῦ

Εἶχε περάσει μιά βδομάδα ἀπό τότε πού ἄνοιξαν τά σχολεῖα κι ὅλα εἶχαν μπεῖ σέ τάξη. Τά παιδιά ἔδειχναν πώς ἤδη εἶχαν προσαρμοστεῖ στό νέο...

Περισσότερα

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΝΑ

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΝΑ

Νόμιζε πώς τίποτα δέν μαρτυροῦσε τήν πάλη τῆς καρδιᾶς της. Εἶχε τήν ἐντύπωση πώς κανείς δέν ἀντιλήφθηκε τόν πόνο πού κρυβόταν πίσω ἀπό τό χαμογελαστό...

Περισσότερα

Εὐωδία ἀναστάσιμη

Εὐωδία ἀναστάσιμη

Τή γιαγιά τή Δέσποινα τήν ἀγαποῦσα ἀπό παιδί καί τή θαύμαζα. Δέν ἦταν πραγματική γιαγιά μου, μάνα τοῦ πατέρα μου ἤ τῆς μάνας μου, μά...

Περισσότερα

Ποτέ δουλειά τήν Κυριακή

Ποτέ δουλειά τήν Κυριακή

- Καλημέρα, Γιαννούλα! - Ἄχ καλή μου Λαμπρινή, τί κάνεις; Φώναξε ἡ Γιαννούλα καί τραβήχτηκε μήν τήν πατήσει ἡ ρόδα τοῦ κάρου πού σταμάτησε δίπλα της. -...

Περισσότερα

Συνειδητή ἐπιλογή

᾿Αντάριασε ἡ καρδιά, ξεστράτισε ὁ νοῦς, θόλωσε. Παραφέρθηκε ἡ κ. Δήμητρα, τό ὁμολογεῖ· ὅμως πῶς θά μποροῦσε νά μή χάσει τό μυαλό της μ᾿ αὐτό...

Περισσότερα

Ὁ ἁι-Γιώργης ὁ σποριάς

Ὁ ἁι-Γιώργης ὁ σποριάς

 Ἀπό μιά στάλα μωρό τό ἤξερα πώς ὁ ἁιΓιώργης δέν γιορτάζει μόνο τόν Ἀπρίλη. Στό μικρό ξωκλήσι του, πού ἦταν στή γειτονιά μου, λειτουργούσαμε δυό...

Περισσότερα

Στό λυκαυγές τῆς λευτεριᾶς

Στό λυκαυγές τῆς λευτεριᾶς

Ἦταν ξημέρωμα. Μόλις πού εἶχε ἀρχίσει ν᾿ ἀχνοφέγγει. Κάποια μακρινά γαυγίσματα σκύλων καί κάποια κραξίματα πετεινῶν ἔκαναν τήν καρδιά τῆς Κατερινιῶς νά κτυπήσει ἀκόμα πιό...

Περισσότερα